[Fic] Deep Love :: Chapter.09 (cut)

posted on 11 Mar 2012 22:46 by lemonessing

.

.

.

 

 

 

“คิดถึงกอดของนาย..”

 

 

“ช่วยทำให้ชั้นนอนหลับหน่อยได้มั๊ย?”

 

 

 

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของคยูฮยอนทันทีที่ทงเฮพูดจบ เขาไม่รู้ว่าร่างเล็กตั้งใจจะล่อหลอกให้แปลความหมายผิดไปคนละอย่างกันหรือเปล่าแต่คยูฮยอนก็เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเองไปแล้วว่าช่วยทำให้นอนหลับของทงเฮนั้นหมายถึงอะไรที่มันลึกซึ้งมากกว่าการกอดแล้วก็จูบหน้าผากกันให้นอนหลับฝันดีเฉยๆ แน่ๆ

 

ร่างสูงโน้มตัวเข้าหาอีกฝ่ายที่ยืนยิ้มรออยู่ก่อนแล้วและทันทีที่ปลายจมูกกับริมฝีปากสัมผัสกัน ทงเฮที่ไม่ได้ขัดขืนหรือพลักไสก็ยิ่งทำให้คยูฮยอนมั่นใจในสัญชาตญาณของตัวเองจนจากจูบอ่อนโยนและหวานราวกับน้ำผึ้งเดือนห้าก็เปลี่ยนเป็นร้อนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่ถูกตอบสนอง

 

ฝ่ามือใหญ่แตะลงบนเอวเล็กและไล่ไปตามขอบกางเกงก่อนจะดึงมันลงมากองหมิ่นเหม่อยู่แถวบริเวณสะโพก เขาดันร่างเล็กไปที่เตียงและผลักให้นอนลงบนฟูกสีขาวสะอาดก่อนจะตามลงไปทาบทับ ใบหน้าสวยแดงจัดชวนมองเพราะถูกกระตุ้นยิ่งจุดไฟในตัวของคยูฮยอนให้ลุกโหมกระหน่ำจนตอนนี้ แม้จะได้ยินคำว่าอย่ามาจากปากของอีกคน เขาก็ไม่สามารถที่จะหยุดตัวเองเอาไว้ได้อีกต่อไปแล้ว..

 

“อา…” เสียงหวานครางยาวเมื่อปลายจมูกไล่สูดกลิ่นความหอมตั้งแต่ผิวแก้มไปจนถึงซอกคอขาวพร้อมกับฝากรอยสีชมพูจางๆ เอาไว้ในบริเวณที่คิดว่าคงไม่มีใครเห็น

 

ทงเฮกำหมอนใบเขื่องที่นอนหนุนไว้แน่นพร้อมกับเกร็งหน้าท้องขณะที่ริมฝีปากของคยูฮยอนซุกซนไล่จากลำคอลงมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงบริเวณท้องน้อย ร่างสูงก็ทำให้ทงเฮแทบจะหยุดลมหายใจเมื่อสัมผัสของเขาฝากรอยสีแดงเข้มราวกับดอกกุหลาบแรกแย้มเอาไว้เป็นสัญลักษณ์ในความรักของค่ำคืนนี้

 

“อ๊ะ!..เดี๋ยว..ค..คยูฮยอน”

 

ร่างเล็กเริ่มลมหายใจขาดห้วงและติดขัด ความรู้สึกหวาบหวามที่อีกฝ่ายปรนเปรอให้ทำให้สติของทงเฮหลุดลอยไปไกลและทุกอย่างก็กลายเป็นสีขาวไปหมด

 

คยูฮยอนละผิวเนื้อนิ่มบริเวณต้นขาอ่อนขึ้นมามองคนที่แทบจะมุดหน้าลงกับหมอน เขายิ้มเอ็นดูก่อนจะโน้มตัวไปจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ปัดปอยผมที่เกะกะออกให้แล้วมองใบหน้าหวานด้วยความรักใคร่ก่อนจะกระซิบว่ารักอีทงเฮคนนี้มากแค่ไหนในขณะที่มือก็จับเรียวขางามแยกออกกว้าง

 

“อ..อ๊า…!”

 

แม้จะเป็นสัมผัสจากคนที่คุ้ยเคยกันมานานแต่ทว่าพอห่างเหินกันไปนานทงเฮเลยรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ร่างเล็กหายใจหอบถี่จนคยูฮยอนต้องยอมหยุดตัวเองเอาไว้เพื่อปลอบขวัญคนเก่งของเขาให้หายจากอาการเกร็งและหวาดกลัวจนกระทั่งเจ้าของใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตารู้สึกดีขึ้น ร่างสูงถึงได้หลอกล่อด้วยจูบหวานละมุนจนกระทั่งเรือนกายแนบสนิทกันได้ทุกสัดส่วนแล้วเขาจึงเริ่มขยับตัวอีกครั้ง

 

“อ..อา..”

 

 

 

มังกรดำบนแผ่นหลังกว้างของคยูฮยอนกำลังเคลื่อนไหวไปตามจังหวะของเพลงรักราวกับว่ามันกำลังมีชีวิต ท่วงทำนองอันแสนอ่อนหวานร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ไปตามลำดับทำให้สองร่างแทบจะหลอมรวมกลายเป็นคนๆ เดียวกัน ความรู้สึกทรมานแต่แสนสุขสมราวกับได้ขึ้นไปอยู่บนที่สูงทำให้ร่างเล็กกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นเพราะกลัวว่ามังกรหนุ่มจะทำให้เขาตกลงมา แต่คยูฮยอนก็ทำให้ทงเฮเชื่อใจในความรู้สึกของกันและกันมากยิ่งขึ้นเมื่อเขายื่นมือของตัวเองไปจับมือเล็กคู่นั้นเอาไว้แล้วสอดประสานปลายนิ้วให้กระชับแน่นเพื่อพาทะยานขึ้นไปสู่จุดสูงสุดพร้อมกันที่ปลายขอบฟ้า

 

 

 

 

สัญญาว่าแม้หงส์จะบินอยู่เหนือมังกร..

แต่หากเมื่อไหร่ที่มันถูกลอบทำร้ายขึ้นมาจนปีกหัก..

 

มังกรตัวนี้จะคอยรอรับร่างที่อ่อนแรงจนไม่สามารถบินต่อไปได้เอาไว้เอง..

 

.

.

.

 

 

TBC..

 

 

 

 

เป็นฟิคที่ตัดตอนมาจากทั้งหมด ตั้งใจใส่สีนี้เพราะเรากลัวเนื่องจากมันเรทนะ =//////////=

คลุมดำก่อนอ่านค่ะ อ่านแล้วกลับไปคอมเม้นท์กันด้วยน้าาา ^^

Deep Love 09 >> http://writer.dek-d.com/dekdee/writer/viewlongc.php?id=767754&chapter=11

 

 

edit @ 11 Mar 2012 23:08:58 by LEMONESSING

Comment

Comment:

Tweet